Peryferyjny Kapitalizm Zależny

Funkcjonowanie systemów społeczno - gospodarczych oraz aparatów państwowych krajów peryferyjnego kapitalizmu zależnego jest dalece odmienne od przewodzących rozwojowi cywilizacji państw Centrum systemu światowego. Polska , podobnie jak inne kraje peryferyjne, wkroczyła na drogę peryferyjną w XVI wieku i niestety pozostaje na niej po dziś dzień. Autor podziela pogląd że los krajów peryferyjnych w dużej mierze zależy od konfliktów interesów państw Centrum. W sprzyjających okolicznościach peryferyjne społeczeństwa pod swiatłym i sprężystym przywództwem mogą wybić sie na członków elitarnego klubu narodów I Ligi i zerwać z obciążajacym dziedzictwem. Niestety peryferyjne elity są z reguły leniwe i skorumpowane. One pogrążaja swoje narody w biedzie i upokorzeniach. Peryferyjne lumpen-elity są winne temu że większość ziemian żyje w nędzy.

W krajach Centrum interesy narodów są zdefiniowane i twardo bronione. Na peryferiach lumpowie frymarczą interesami narodów. Centrum dokonuje akumulacji- posiada naukę, wysokie technologie, rentowny przemysł. Peryferia mają kopalnictwo i przestarzały, nierentowny przemysł. Armie Centrum posiadają nowe generacje nowoczesnych i poteznych broni. Przestarzałe armie peryferyjne są wobec nich bezsilne. Centrum ma spójne społeczeństwa. Społeczeństwa peryferii są rozwarstwione i zdeformowane. W Centrum odbywa sie kreacja kultury. Na peryferiach jest mimetyzm i marginalizacja lokalnej kultury. W Centrum odbywa się akumulacja gigantycznego bogactwa i rozwój społeczeństwa. Na peryferiach gromadzą się wszelkie patologie i problemy społeczne. Najpotężniejsze dziś państwo, Stany Zjednoczone jeszcze w XIX wieku były krajem peryferyjnym.

Tytuły rozdziałów książki (jako PDF-y ) dostępne są na przyciskach.

Za wszelkie uwagi przeszłe i przyszłe serdecznie dziękuje.

Jerzy Matusiak